گروهی برای تقابل نسل‌ها و سبک‌های متفاوت/ آخرین نمایش یک فوق ستاره

به گزارش خبرنگار مهر، گروه K رقابت‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ با حضور چهار تیم پرتغال، ازبکستان، کلمبیا و جمهوری کنگو شکل گرفته است؛ گروهی که ترکیب آن از یک مدعی جدی قهرمانی، یک تیم در حال رشد آسیایی، یک نماینده مطرح آمریکای جنوبی و یک تیم آفریقایی همراه با حاشیه‌های خاص تشکیل شده و همین موضوع جذابیت آن را افزایش داده است.

در این گروه، تیم ملی پرتغال با حضور کریستیانو رونالدو، فوق‌ستاره فوتبال جهان و دارنده ۵ توپ طلای بهترین بازیکن دنیا، به عنوان یکی از مدعیان اصلی صعود و حتی قهرمانی وارد رقابت‌ها می‌شود و نگاه بسیاری از کارشناسان به عملکرد این تیم دوخته شده است.

در سوی دیگر، تیم ملی ازبکستان به عنوان یکی از تیم‌های رو به رشد فوتبال آسیا در این گروه حضور دارد؛ تیمی که در سال‌های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته و تلاش می‌کند در این رقابت بزرگ جهانی، خود را به عنوان یک شگفتی‌ساز معرفی کند.

تیم ملی کلمبیا نیز با کاپیتانی خامس رودریگز پا به این مسابقات گذاشته است؛ بازیکنی که طبق برخی گزارش‌ها اعلام کرده این جام جهانی می‌تواند آخرین حضور او در سطح ملی باشد و قصد دارد پس از پایان رقابت‌ها از دنیای فوتبال خداحافظی کند.

همچنین تیم ملی جمهوری کنگو دیگر تیم حاضر در این گروه است که طبق برخی اخبار منتشر شده، به دلیل شیوع ویروس ابولا، بازیکنان این تیم در بدو ورود به آمریکا تحت تدابیر قرنطینه‌ای قرار گرفته‌اند؛ موضوعی که حواشی خاصی را پیرامون این تیم در آستانه مسابقات ایجاد کرده است.

در مجموع، گروه K با ترکیبی از ستاره‌های بزرگ، تیم‌های در حال ظهور و حواشی غیرمنتظره، یکی از گروه‌های متفاوت و پرخبر جام جهانی ۲۰۲۶ به شمار می‌رود.

رونالدو و نسل جدید در یک قاب

تیم ملی فوتبال پرتغال از سال ۱۹۲۱ نماینده این کشور در رقابت‌های بین‌المللی فوتبال است و زیر نظر فدراسیون فوتبال پرتغال فعالیت می‌کند. این تیم بازی‌های خانگی خود را عمدتاً در ورزشگاه‌های مدرن سراسر کشور برگزار می‌کند و در حال حاضر هدایت آن بر عهده روبرتو مارتینز است. کریستیانو رونالدو نیز کاپیتان تیم بوده و رکورددار بیشترین بازی ملی و گل زده در تاریخ پرتغال محسوب می‌شود.

پرتغال نخستین حضور مهم خود در جام جهانی را در سال ۱۹۶۶ تجربه کرد؛ جایی که با درخشش اوزه‌بیو موفق به کسب مقام سوم جهان شد. پس از آن، این تیم با فراز و نشیب‌های مختلفی روبه‌رو شد و حتی برای مدت ۲۰ سال از حضور در جام جهانی بازماند، اما از دهه ۲۰۰۰ به بعد به یکی از تیم‌های ثابت تورنمنت‌های بزرگ تبدیل شد.

نسل طلایی فوتبال پرتغال در اوایل دهه ۲۰۰۰ با ستارگانی مانند فیگو و روی کاستا شکل گرفت و این تیم در یورو ۲۰۰۰ و جام جهانی ۲۰۰۶ عملکرد درخشانی داشت، هرچند در هر دو تورنمنت از رسیدن به قهرمانی بازماند.

اوج موفقیت‌های تاریخ پرتغال در دوران کریستیانو رونالدو رقم خورد؛ جایی که این تیم در یورو ۲۰۱۶ با هدایت فرناندو سانتوس برای نخستین‌بار قهرمان اروپا شد و سپس در سال ۲۰۱۹ نخستین قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا را به دست آورد. پرتغال در ادامه نیز بار دیگر در سال ۲۰۲۵ عنوان قهرمانی لیگ ملت‌ها را تکرار کرد.

این تیم در جام‌های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ حضور داشت اما موفق به رسیدن به مراحل پایانی نشد. با این حال، در سال‌های اخیر و تحت هدایت روبرتو مارتینز، روندی قدرتمند را طی کرده و با پیروزی‌های پرگل در مرحله انتخابی یورو ۲۰۲۴، یکی از بهترین آمارهای تاریخ خود را به ثبت رسانده است.

در یورو ۲۰۲۴ نیز پرتغال پس از صدرنشینی در گروه خود و عبور از مرحله یک‌هشتم نهایی، در ضربات پنالتی مقابل فرانسه حذف شد. با این وجود، این تیم در سال ۲۰۲۵ موفق شد با پیروزی برابر اسپانیا در ضربات پنالتی، دومین عنوان لیگ ملت‌های اروپا را کسب کند.

پرتغال همواره یکی از قدرت‌های فوتبال اروپا محسوب می‌شود و رقابت‌های مهمی با تیم‌هایی مانند اسپانیا، فرانسه و برزیل داشته است. این تیم با ترکیبی از ستاره‌های باتجربه مانند رونالدو و نسل جدید بازیکنان، همچنان یکی از مدعیان اصلی در رقابت‌های بین‌المللی به شمار می‌رود.

روبرتو مارتینز سرمربی تیم ملی فوتبال پرتغال

روبرتو مارتینز (متولد ۱۹۷۳) سرمربی اسپانیایی تیم ملی فوتبال پرتغال است که از ژانویه ۲۰۲۳ هدایت این تیم را برعهده دارد.

او سابقه بازی در تیم‌هایی مثل ویگان و سوانزی را دارد و در دوران مربیگری، ابتدا سوانزی را به صعود و قهرمانی رساند، سپس با ویگان قهرمان جام حذفی انگلیس شد. بعد از آن هدایت اورتون و سپس تیم ملی بلژیک را برعهده گرفت و با این تیم به مقام سوم جام جهانی ۲۰۱۸ رسید.

مهم‌ترین بخش کارنامه او مربوط به تیم ملی پرتغال است؛ جایی که با ثبت برد تاریخی ۹–۰ مقابل لوکزامبورگ، صعود مقتدرانه به یورو ۲۰۲۴ با ۱۰ برد از ۱۰ بازی و دریافت تنها ۲ گل را رقم زد. پرتغال در یورو ۲۰۲۴ تحت هدایت او تا مراحل حذفی پیش رفت اما در ضربات پنالتی مقابل فرانسه حذف شد.

او در سال ۲۰۲۵ نیز پرتغال را به قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا رساند و در حال حاضر با این تیم به دنبال موفقیت در تورنمنت‌های بزرگ است.

بازیکنان تاثیرگذار

در ترکیب تیم ملی فوتبال پرتغال می‌توان بازیکنان تأثیرگذار و ستاره‌های بزرگی را در تمام خطوط مشاهده کرد؛ از جمله دیوگو کاستا دروازه‌بان شماره یک این تیم، ژائو کانسلو مدافع توانمند که سابقه بازی در بارسلونا را دارد، روبن نوس هافبک باشگاه الهلال عربستان، برونو فرناندز هافبک خلاق و کلیدی منچستریونایتد، برناردو سیلوا از منچسترسیتی و در خط حمله نیز کریستیانو رونالدو، کاپیتان و اسطوره بی‌چون‌وچرای فوتبال پرتغال.

این ترکیب ترکیبی از تجربه و جوانی است که باعث شده پرتغال در سال‌های اخیر به یکی از کامل‌ترین و قدرتمندترین تیم‌های ملی جهان تبدیل شود. حضور بازیکنان لژیونر در سطح اول فوتبال اروپا در کنار ستاره‌های باتجربه، به این تیم قدرت تاکتیکی و فنی بالایی داده است؛ به‌طوری که سلسائو هم در مالکیت توپ و هم در فاز هجومی و دفاعی جزو تیم‌های مدعی در تمامی رقابت‌های بزرگ محسوب می‌شود و همواره با هدف کسب عنوان قهرمانی وارد میدان می‌شود.

تیم ملی فوتبال پرتغال در رنکینگ ۵ فیفا قرار دارد.

رویای بزرگ گرگ‌های سفید در جهان

تیم ملی فوتبال ازبکستان ملقب به «گرگ‌های سفید» به‌ عنوان یکی از قدرت‌های برتر آسیای مرکزی شناخته می‌شود و در سال‌های اخیر روندی رو به رشد داشته است.

ازبکستان نخستین موفقیت بزرگ خود را در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ با کسب مدال طلا به دست آورد؛ جایی که با شکست تیم‌هایی مانند کره‌جنوبی و چین، قهرمان شد. در ادامه، این تیم در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ به نیمه‌نهایی رسید و بهترین نتیجه تاریخ خود را در این رقابت‌ها ثبت کرد.

در سال‌های بعد، ازبکستان بارها در آستانه صعود به جام جهانی قرار گرفت اما ناکام ماند تا اینکه در مسیر انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ تاریخ‌ساز شد و برای نخستین‌بار به مرحله نهایی جام جهانی رسید؛ اتفاقی که این کشور را به اولین نماینده آسیای مرکزی در تاریخ جام جهانی تبدیل کرد.

این تیم در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ نیز عملکرد قابل توجهی داشت و تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت، هرچند مقابل استرالیا در ضربات پنالتی حذف شد. در سال ۲۰۲۵ نیز با قهرمانی در رقابت‌های CAFA Nations Cup بار دیگر قدرت خود را در منطقه نشان داد.

ازبکستان در سال‌های اخیر با نسل جدیدی از بازیکنان و ساختار منسجم‌تر، به یکی از تیم‌های قابل توجه آسیا تبدیل شده و حالا با صعود تاریخی به جام جهانی ۲۰۲۶، وارد مهم‌ترین مرحله تاریخ فوتبال خود شده است.

فابیو کاناوارو سرمربی تیم ملی فوتبال ازبکستان

فابیو کاناوارو (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۳) مدافع افسانه‌ای فوتبال ایتالیا و برنده توپ طلای ۲۰۰۶، در حال حاضر به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ازبکستان فعالیت می‌کند.

او پس از دوران درخشان بازیگری در تیم‌هایی چون ناپولی، پارما، یوونتوس و رئال مادرید و کسب افتخاراتی مثل قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۶ به‌عنوان کاپیتان ایتالیا، وارد دنیای مربیگری شد.

کاناوارو پس از بازنشستگی در سال ۲۰۱۱، کارش را در فوتبال آسیا آغاز کرد و هدایت تیم‌هایی مانند گوانگژو اورگراند، النصر عربستان، تیانجین، تیم ملی چین، بنونتو، اودینزه و دینامو زاگرب را بر عهده گرفت. او در این مسیر موفق شد قهرمانی لیگ چین و چند افتخار باشگاهی مهم کسب کند، اما تجربه‌هایش در اروپا نوسانی بود.

در اکتبر ۲۰۲۵، او به‌عنوان سرمربی تیم ملی ازبکستان انتخاب شد تا این تیم را در نخستین حضور تاریخی‌اش در جام جهانی ۲۰۲۶ هدایت کند؛ مأموریتی بزرگ که نقطه عطف جدیدی در دوران مربیگری او محسوب می‌شود.

کاناوارو که به نظم، سازمان دفاعی و شخصیت کاریزماتیک در مربیگری مشهور است، حالا با لقب «دیوار برلین ایتالیا» از دوران بازیگری‌اش، تلاش دارد ازبکستان را در سطح اول فوتبال جهان تثبیت کند.

بازیکنان تاثیرگذار

در ترکیب تیم ملی فوتبال ازبکستان که در سال‌های اخیر به یکی از تیم‌های قدرتمند و روبه‌رشد آسیا تبدیل شده، نام‌های آشنای زیادی برای فوتبال‌دوستان ایرانی به چشم می‌خورد؛ بازیکنانی که بعضاً سابقه حضور در لیگ برتر ایران را نیز در کارنامه دارند و حالا ستون‌های اصلی تیم ملی کشورشان محسوب می‌شوند.

در خط دروازه، اتکیر یوسوپوف دروازه‌بان باتجربه و سابق تیم فوتبال فولاد خوزستان قرار دارد که با عملکرد مطمئن خود در سال‌های اخیر جایگاه ثابتی در ترکیب ازبکستان پیدا کرده است.

در خط دفاع، رستم آشورماتوف مدافع مستحکم ازبک‌ها یکی از مهره‌های کلیدی تیم به شمار می‌رود؛ بازیکنی که با قدرت فیزیکی و بازی‌خوانی مناسب، نقش مهمی در ساختار دفاعی تیم ایفا می‌کند.

در میانه میدان و فاز هجومی، جلال‌الدین ماشاریپوف ستاره سابق استقلال تهران همچنان یکی از چهره‌های تأثیرگذار ازبکستان است؛ بازیکنی تکنیکی که توانایی بازی‌سازی و خلق موقعیت‌های خطرناک را در اختیار تیمش قرار می‌دهد.

در خط حمله نیز اوستون ارونوف وینگر پرسپولیس با سرعت و تکنیک بالا یکی از مهم‌ترین سلاح‌های هجومی ازبک‌ها محسوب می‌شود؛ بازیکنی که در فوتبال ایران نیز توانایی‌های خود را به خوبی نشان داده است.

همچنین الدر شومورودوف مهاجم سرشناس ازبکستان که سابقه حضور در فوتبال اروپا را نیز دارد، به‌عنوان یکی از مهره‌های کلیدی خط حمله شناخته می‌شود و همواره یکی از امیدهای اصلی گلزنی این تیم است. در کنار او، ایگور سرگیف نیز دیگر مهاجم باتجربه ازبک‌هاست که در سطح باشگاهی نیز عملکرد قابل توجهی داشته است.

در مجموع، تیم ملی فوتبال ازبکستان با بهره‌گیری از این ترکیب متوازن از بازیکنان لژیونر و ستاره‌های داخلی، در سال‌های اخیر به تیمی منسجم، خطرناک و قابل احترام در سطح قاره آسیا تبدیل شده و حالا با حضور در رقابت‌های بزرگ بین‌المللی، نگاه‌ها بیش از گذشته به عملکرد این تیم دوخته شده است.

تیم ملی فوتبال ازبکستان در رده ۵۰ فیفا قرار دارد.

کلمبیا و جام جهانی؛ روایت صعودهای طلایی و حذف‌های تلخ

تیم ملی فوتبال کلمبیا ملقب به «لاس کافه‌تروس» (قهوه کار ها) نماینده این کشور در رقابت‌های بین‌المللی است و زیر نظر فدراسیون فوتبال کلمبیا فعالیت می‌کند. این تیم که همواره به عنوان یکی از تیم‌های پرشور و محبوب آمریکای جنوبی شناخته می‌شود، سابقه‌ای طولانی در فوتبال جهان دارد، اما نقطه تمرکز اصلی تاریخ آن را باید در حضورهایش در جام جهانی دانست؛ جایی که بارها میان ناکامی، شگفتی و نسل‌های طلایی در نوسان بوده است.

کلمبیا نخستین بار در جام جهانی ۱۹۶۲ شیلی حاضر شد؛ حضوری که با وجود نتایج ضعیف، یک لحظه تاریخی به همراه داشت: «گل المپیکی» مارکوس کول برابر اتحاد جماهیر شوروی، تنها گل مستقیم از روی کرنر در تاریخ جام جهانی. پس از آن، این تیم برای دهه‌ها از صعود به جام جهانی بازماند و بیشتر درگیر مشکلات ساختاری و افت‌وخیزهای مدیریتی بود.

بازگشت کلمبیا به سطح اول فوتبال جهان در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا رقم خورد؛ جایی که با هدایت کارلوس بیلاردو و نسل درخشان خود، با تساوی تاریخی برابر آلمان غربی و درخشش کارلوس والدراِما، به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید و مقابل کامرون در وقت‌های اضافه حذف شد. این تورنمنت آغاز دوره‌ای بود که بعدها به «نسل طلایی اول» فوتبال کلمبیا معروف شد.

در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا، کلمبیا با امیدهای بسیار و پس از پیروزی تاریخی ۵–۰ مقابل آرژانتین در مقدماتی وارد مسابقات شد، اما با وجود پیروزی مقابل سوئیس، با شکست برابر رومانی و آمریکا از مرحله گروهی کنار رفت؛ تورنمنتی که با حادثه تلخ گل به خودی آندرس اسکوبار نیز همراه شد.

در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، کلمبیا نتوانست از گروهی دشوار با انگلستان، رومانی و تونس عبور کند و حذف شد. پس از آن، یک دوره افت نسبی در فوتبال این کشور شکل گرفت.

اما نقطه اوج تاریخ فوتبال کلمبیا در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل رقم خورد؛ جایی که تیم تحت هدایت خوسه پکرمن با نبود رادامل فالکائو، عملکردی درخشان داشت، با ۳ پیروزی از مرحله گروهی صعود کرد، اروگوئه را شکست داد و به مرحله یک‌چهارم نهایی رسید؛ بهترین عملکرد تاریخ کلمبیا در جام جهانی. در همان دوره، خامس رودریگز با ۶ گل آقای گل شد و یکی از ستارگان بزرگ تورنمنت لقب گرفت.

در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه نیز کلمبیا با وجود شروع ضعیف، با پیروزی‌های مهم مقابل لهستان و سنگال صدرنشین گروه شد، اما در یک‌هشتم نهایی در ضربات پنالتی مقابل انگلیس حذف شد.

در مسیر جدید خود، کلمبیا با هدایت نستور لورنزو بار دیگر به ثبات رسیده و در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ عملکرد موفقی داشته و به عنوان یکی از تیم‌های صعودکننده، وارد دوره‌ای تازه از امید و بازسازی شده است.

در مجموع، تاریخ کلمبیا در جام جهانی ترکیبی از لحظات تاریخی، نسل‌های طلایی، حذف‌های تلخ و یک روند رو به رشد است که این تیم را به یکی از چهره‌های مهم فوتبال آمریکای جنوبی تبدیل کرده است.

نستور گابریل لورنزو سرمربی تیم ملی فوتبال کلمبیا

نستور گابریل لورنزو (متولد ۲۶ فوریه ۱۹۶۶) بازیکن سابق و سرمربی آرژانتینی است که در پست مدافع بازی می‌کرد و اکنون هدایت تیم ملی فوتبال کلمبیا را بر عهده دارد. او در جام جهانی ۱۹۹۰ همراه آرژانتین تا فینال پیش رفت و مقابل آلمان غربی نایب‌قهرمان شد.

لورنزو پس از پایان دوران بازی، به عنوان دستیار خوسه پکرمن در تیم‌های ملی آرژانتین و کلمبیا فعالیت کرد و تجربه طولانی در کادرهای فنی مختلف به دست آورد. نخستین تجربه جدی سرمربیگری او در تیم ملگار پرو بود که با وجود شروع ضعیف، در ادامه به قهرمانی آپرچورای ۲۰۲۲ و موفقیت در رقابت‌های قاره‌ای رسید.

در ژوئن ۲۰۲۲، لورنزو به عنوان سرمربی تیم ملی کلمبیا انتخاب شد و خیلی زود نتایج درخشانی گرفت. او موفق شد آلمان را برای نخستین بار شکست دهد و با تیمش رکورد ۲۸ بازی بدون شکست ثبت کند. همچنین کلمبیا را پس از ۲۳ سال به فینال کوپا آمریکا ۲۰۲۴ رساند، هرچند در فینال مغلوب آرژانتین شد.

در ادامه، لورنزو تیم ملی کلمبیا را به جام جهانی ۲۰۲۶ رساند تا یکی از موفق‌ترین دوره‌های تاریخ این تیم رقم بخورد.

بازیکنان تاثیرگذار

در ترکیب تیم ملی فوتبال کلمبیا، چند چهره سرشناس و باتجربه به چشم می‌خورند که می‌توانند نقش کلیدی در موفقیت این تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ ایفا کنند.

در خط حمله، لوئیز دیاز وینگر سرعتی و تکنیکی تیم ملی و باشگاه بایرن مونیخ، یکی از مهم‌ترین امیدهای کلمبیا برای خلق موقعیت و گلزنی به شمار می‌رود. در خط دفاع، یِری مینا مدافع باتجربه کالیاری با قدرت فیزیکی و بازی هوایی مناسب، از مهره‌های اصلی ساختار دفاعی این تیم محسوب می‌شود.

در درون دروازه نیز داوید اوسپینا، دروازه‌بان باتجربه اتلتیکو ناسیونال، با سابقه طولانی در فوتبال اروپا و تیم ملی، همچنان یکی از گزینه‌های قابل اتکای کلمبیا در مسابقات بزرگ است.

در بخش هجومی و خط میانی هم نام خامس رودریگز، ستاره سابق رئال مادرید و یکی از چهره‌های شاخص فوتبال کلمبیا، دیده می‌شود که با تجربه بالای خود می‌تواند نقش مهمی در هدایت بازی و خلق موقعیت برای هم‌تیمی‌ها داشته باشد.

در مجموع، کلمبیا با ترکیبی از بازیکنان باتجربه و نسل جدید، امیدوار است در جام جهانی پیش‌رو عملکردی درخشان‌تر از دوره‌های گذشته ثبت کند و بار دیگر در جمع تیم‌های مطرح فوتبال جهان قرار بگیرد.

تیم ملی فوتبال کلمبیا در رده ۱۳ فیفا قرار دارد.

«پلنگ‌ها» پس از ۵۲ سال دوباره در جام جهانی

تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو ملقب به «لِس لئوپاردز» به معنای پلنگ‌ها نماینده این کشور در رقابت‌های بین‌المللی فوتبال است و زیر نظر فدراسیون فوتبال کنگو فعالیت می‌کند. این تیم سابقه‌ای طولانی در فوتبال آفریقا دارد و یکی از تیم‌های مهم این قاره در مسیر صعود به جام جهانی محسوب می‌شود.

کنگو نخستین بار در سال ۱۹۷۴ (با نام زئیر) موفق شد به جام جهانی راه پیدا کند و به عنوان نخستین تیم آفریقایی جنوب صحرای آفریقا در این رقابت‌ها تاریخ‌ساز شد. اما حضور آن‌ها در جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان غربی چندان موفق نبود و تیم بدون کسب امتیاز و بدون گل زده، با سه شکست از جمله شکست سنگین ۹–۰ برابر یوگسلاوی از دور رقابت‌ها کنار رفت. با این حال همان صعود تاریخی، نقطه عطفی در تاریخ فوتبال این کشور محسوب می‌شود.

در ادامه دهه‌های بعد، این تیم با افت و خیزهای فراوان مواجه شد و برای سال‌ها نتوانست به جام جهانی برسد، هرچند در رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا دو بار عنوان قهرمانی را در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۴ به دست آورد و به عنوان یکی از قدرت‌های سنتی قاره شناخته شد.

در دهه‌های اخیر، کنگو بار دیگر به تیمی رقابتی در آفریقا تبدیل شد و در جام ملت‌ها و رقابت‌های انتخابی جام جهانی نمایش‌های قابل توجهی ارائه داد، اما بارها در آستانه صعود ناکام ماند. این روند تا سال‌های اخیر ادامه داشت تا اینکه در مسیر انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶، این تیم عملکردی درخشان از خود نشان داد.

کنگو در مرحله انتخابی، پس از قرار گرفتن در رتبه دوم گروه خود پشت سر سنگال، با شکست تیم‌هایی چون کامرون و نیجریه در مراحل بعدی توانست به پلی‌آف بین‌قاره‌ای برسد. در ادامه با پیروزی ۱–۰ برابر جامائیکا در وقت‌های اضافه، موفق شد جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را کسب کند؛ صعودی که دومین حضور تاریخ این کشور در جام جهانی پس از ۵۲ سال محسوب می‌شود و در کشور نیز با اعلام تعطیلی رسمی جشن گرفته شد.

در مجموع، تاریخ فوتبال کنگو ترکیبی از افتخارات قاره‌ای، یک حضور تاریخی در جام جهانی ۱۹۷۴ و بازگشتی مهم به بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان در جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ بازگشتی که این تیم را دوباره در کانون توجه فوتبال آفریقا قرار داده است.

دِسا بره سرمربی تیم ملی فوتبال جمهوری دموکرات کنگو

سِبَستین سرژ لوئی دِسا بره (متولد ۲ اوت ۱۹۷۶) مربی فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر هدایت تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو را بر عهده دارد. او که در فوتبال آفریقا و آسیا تجربه گسترده‌ای دارد، به دلیل سبک کاری منظم و تمرکز بر ساختار تیمی، در سال‌های اخیر به عنوان یکی از مربیان تأثیرگذار در فوتبال ملی آفریقا شناخته می‌شود و لقب «فلوریست» (The Florist) را نیز در کارنامه خود دارد.

دسابر پیش از حضور در کنگو، هدایت تیم ملی اوگاندا را بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ بر عهده داشت و در این مدت توانست این تیم را به جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۹ برساند؛ موفقیتی که جایگاه او را در فوتبال قاره آفریقا تثبیت کرد، هرچند در همان سال پس از حذف اوگاندا از رقابت‌ها به صورت توافقی از سمت خود جدا شد.

او پیش از ورود به سطح ملی، سابقه هدایت باشگاه‌های متعددی در کشورهای مختلف را در کارنامه دارد؛ از جمله آ. اس. ه. ک میماسوما، کتون اسپورت، اسپرانس تونس، ریکراتی‌وو لیبولوی آنگولا، دبی کلاب، جی‌اس ساعوره الجزایر و ویداد کازابلانکا. همچنین در لیگ مصر نیز هدایت تیم اسماعیلی را بر عهده داشته است که نشان‌دهنده تجربه گسترده او در فوتبال آفریقا و خاورمیانه است.

در سال ۲۰۲۲، پس از ناکامی تیم ملی کنگو در راهیابی به جام جهانی ۲۰۲۲، فدراسیون فوتبال این کشور دسا بره را به عنوان سرمربی جدید منصوب کرد. قرارداد او با هدف بازسازی تیم و رساندن کنگو به جام جهانی ۲۰۲۶ به مدت چهار سال امضا شد؛ مأموریتی مهم که نقطه تمرکز اصلی دوران مربیگری او محسوب می‌شود.

در مسیر انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶، کنگو تحت هدایت او عملکردی درخشان داشت؛ این تیم موفق شد در مراحل حساس، کامرون و نیجریه را شکست دهد و سپس در پلی‌آف بین‌قاره‌ای با پیروزی یک بر صفر در وقت‌های اضافه برابر جامائیکا، جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد؛ صعودی تاریخی که دومین حضور این کشور پس از جام جهانی ۱۹۷۴ محسوب می‌شود.

در مجموع، دوران مربیگری سِبَستین دسا بره در تیم ملی کنگو با هدف بازسازی ساختاری، ایجاد ثبات تاکتیکی و رساندن این تیم به سطح اول فوتبال جهان تعریف شده و او توانسته با نتایج مهم در مسیر جام جهانی، جایگاه ویژه‌ای در فوتبال ملی آفریقا به دست آورد.

بازیکنان تاثیرگذار

در ترکیب تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو، برخلاف برخی تیم‌های مطرح قاره آفریقا، ستاره‌های شناخته‌شده و پرآوازه در سطح اول فوتبال اروپا کمتر به چشم می‌خورند و این تیم بیشتر بر پایه بازیکنان شاغل در لیگ‌های متوسط و داخلی خود بنا شده است.

در این میان، گائل کاکوتا هافبک سابق تیم فوتبال استقلال که سابقه حضور در فوتبال اروپا را نیز در کارنامه دارد، شناخته‌شده‌ترین چهره این تیم به شمار می‌رود؛ بازیکنی که با تجربه بین‌المللی خود یکی از مهره‌های مهم و قابل اتکای کادر فنی محسوب می‌شود.

کنگویی‌ها در سال‌های اخیر با اتکا به همین ترکیب کم‌نام‌ونشان اما جنگنده، تلاش کرده‌اند جایگاه خود را در رقابت‌های قاره‌ای و مسیر صعود به جام جهانی حفظ کنند، هرچند همچنان از نظر ستاره‌های بزرگ فاصله محسوسی با قدرت‌های آفریقایی دارند.

تیم ملی فوتبال جمهوری کنگو در رده ۴۶ فیفا قرار دارد.

برنامه بازی های گروه K جام جهانی به شرح زیر است:

چهارشنبه ۲۷ خرداد

* پرتغال – جمهوری کنگو – ساعت: ۲۰:۳۰

پنج شنبه ۲۸ خرداد

* ازبکستان – کلمبیا – ساعت: ۰۵:۳۰

سه شنبه ۲ تیر

* کلمبیا – جمهوری کنگو – ساعت: ۰۵:۳۰

* پرتغال – ازبکستان – ساعت: ۲۰:۳۰

یکشنبه ۷ تیر

* کلمبیا – پرتغال – ساعت: ۰۳:۰۰

* جمهوری کنگو – ازبکستان – ساعت: ۰۳:۰۰